Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


8 Μαρτίου μια ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα. Το 1910 στην Κοπεγχάγη οι Σοσιαλίστριες στη δεύτερη συνδιάσκεψή τους καθιερώνουν την ετήσια ημέρα της γυναίκας. Μια ημέρα για να θυμίζει παγκόσμια, τους σκληρούς και άνισους αγώνες των καθημερινών ηρωίδων για να κερδίσουν τα δικαιώματά τους αλλά και τις κατακτήσεις τους.
Το λυπηρό είναι ότι, ακόμη και σήμερα, σε πολλά μέρη του κόσμου η γυναίκα δεν απολαμβάνει τα στοιχειώδη δικαιώματα σε πολλούς τομείς της ζωής.
Το παρακάτω γνωστό τραγούδι,"Μια μέρα μιας Μαίρης" σε στοίχους και μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη, δείχνει με μοναδικό τρόπο τον πολύπλευρο και πολυδιάστατο ρόλο της γυναίκας, ως εργαζόμενης, ως μητέρας, ως νοικοκυράς και ως συζύγου, κάτι που θα πρέπει να αναγνωρίζεται καθημερινά από όλους.
Αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες και πιστεύω ακράδαντα ότι, αποτελούν τις κολώνες της οικογένειας και της κοινωνίας μας।

Σπύρος Ματιάτος

Μια μέρα μιας Μαίρης

Είμαι η Μαίρη η Παναγιωταρά
μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά
Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό
είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό

Μόλις ξυπνήσω το πρωί πολύ πρωί
πριν ξημερώσει δηλαδή καλά-καλά
λέω από μέσα μου μουλάρι σήκω ντύσου γιατί
εδώ σε περιμένουνε πολλά
και τότε τρέχω να ξυπνήσω, να ταΐσω,
να ποτίσω και να ντύσω τα παιδιά
ενώ παράλληλα ετοιμάζω πρωινό για τον πασά

Του το πηγαίνω στο κρεβάτι κι αυτομάτως
κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό
Πάω γραμμή για να ψωνίσω κι ο χασάπης
μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κω...
Να ’χω το νου μου κάθε μέρα για πουκάμισο
και σώβρακο καινούργιο καθαρό
κι αλίμονο μου αν ξεχαστώ και δεν βρει ζεστό νερό

Να συγυρίζω τα κρεβάτια και το σπίτι
να ετοιμάζω φαγητό για τα παιδιά
Κι έχω να φύγω νηστική και σαν τρελή για την δουλειά

Και μόλις φτάσω αλαφιασμένη στη δουλειά
να ’χω να κάνω και καφέ στ’ αφεντικό
Να ’χω κι αυτόν που του τη δίνει κάθε τόσο
και που θέλει να μου πιάνει και τον κω...
Να ’χω το ντρουν του τηλεφώνου μες στ’ αφτί μου
κι από πάνω τις δικές του τις φωνές
και να με στέλνει έξω να κάνω και του κόσμου τις δουλειές

Μόλις σχολάσω τρέχω αμέσως να προφτάσω
να ετοιμάσω το τραπέζι για φαΐ
να τηγανίσω, να ετοιμάσω τη σαλάτα,
να σερβίρω και να κόψω το ψωμί
να ’μαι ράκος που να σέρνεται
απ’ την πείνα κι από το τρεχαλητό
κι αυτοί να βρίζουν πως δεν ήτανε καλό το φαγητό

Να πλένω πιάτα και πιρουνιά και μαχαίρια
και να μου ’ρχεται να κάνω φονικό
κι αυτός ο κύριος να θέλει να μου πιάνει και τον κω...

Μόλις ξαπλώσει και φωνάξει ησυχία
μην ακούσω μες στο σπίτι τσιμουδιά
Είναι η ώρα που τελειώνω εγώ τα πιάτα
και που πρέπει να διαβάσω τα παιδιά
Είναι η ώρα να διαβάσουν οι διαβόλοι
και ν’ αρχίσουμε να τρέχουμε μετά
στα ιδιαίτερα του ενός και του αλλουνού τα γαλλικά

Κι αφού μου βγάλουνε καλά-καλά την πίστη
και γυρίσουμε στο σπίτι τελικά
τότε θα φάνε, θα πλυθούνε, θα δαρθούνε
και θα παν να κοιμηθούν κανονικά

Κι εγώ θα σιδερώνω και θα πλένω
ότι κάνει μια γυναίκα δηλαδή
αυτός ο κύριος θα είναι αραγμένος στην ΤV

Κι αν γίνω έξαλλη σαν πέσω στο κρεβάτι
και τον δω πως είν’ ο νους του στο κακό
είναι καθήκον σου, γυρίζει και μου λέει, συζυγικό

Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά
μια εργαζόμενη γυναίκα μια καλή νοικοκυρά
Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό
είμαι ένα ζώον δηλαδή κανονικό

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου