Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

ΤΟ ΠΑΓΚΑΛΟΥΚΛΙ

                                  

                                      
Σαράντα μέρες πολεμά ο Γιώργος
για να πάρει 
τη δόση τη μεγάλη.
Σαράντα μέρες έκαμε
ο Πάγκαλος το Ψάρι 
Στο στόμα του να βάλει.

Απ΄ τες σαράντα κι ύστερα,
πεθύμησε να φάει 
Τηγανισμένο ψάρι.  
Τρέχουν τα σάλια ποταμός
σαν σκέπτεται να πάει 
Το ψάρι για να πάρει.


Αν μας φυλάξουνε τα ΜΑΤ
-καθώς και μας φυλάνε-.  
Ψαράκια θε να φάμε. 
Κρυφά λέει στην παρέα του
                                                       στον Πειραιά να πάνε 
                                                         "Σε λίγο θα μασάμε".


Ψάρια φρέσκα παρήγγειλε
να πέσουν στο τηγάνι 
-Θεός να μας βοηθήσει-.  
Τα φίδια τον εζώνουνε
πριν φτάσουν οι ρουφιάνοι. 
Να τα καταβροχθίσει.


Σε λίγο φθάνουν αχνιστά
σκύβει να τα μυρίσει  
να πάρει ευωδιά.  
Μα από δίπλα ο νεαρός
πάει να του μιλήσει. 
Νάτη η αναποδιά.


- Συγνώμη κύριε Πάγκαλε κάτι να σας θυμίσω,   
που σλόγκαν έχει γίνει.
"Μαζί λέτε τα φάγαμε"
Δεν θα σας συγχωρήσω
τη φράση σας εκείνη.

-Δεν σε πιστεύω. Αυτά που λες
-δεν είμαστε μοσχάρια-
μου φαίνονται σαν ψέμα.
Κι αν όντως είναι ψέματα
να ... σηκωθούν τα ψάρια!
Και έληξε το θέμα.

Και πριν τ’ αρπάξει ο Πάγκαλος
σηκώθηκαν κι επήγαν
στου νέου την παρέα.
Του κόπηκε κι όρεξη
τους μάζεψε κι εφύγαν.
Η έξοδος μοιραία.

Ακόμα ως τώρα τρέχουνε
του Πάγκαλου τα σάλια
που αντίκρισε το ψάρι
Μα όσο η κυβέρνηση
είναι σ’ αυτά τα χάλια
ποτέ δεν θα το πάρει.

Το Ζιζάνιο τ’ Αργοστολιού
(Βασισμένο στο ποίημα του Γ. Βιζυηνού «Το Μπαλουκλί»)

(Για την ΟΔΥΣΣΕΙΑ και τον ΤΗΛΕΒΟΑ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου